PADAR – POCZTÓWKOWA WYSPA KOMODO
Rejs po Parku Narodowym Komodo nie może się odbyć bez odwiedzenia Padar – trzeciej co do wielkości wyspy parku, po Komodo i Rinca. To punkt obowiązkowy i śmiem twierdzić, że numer jeden wyprawy do parku. Śmiem też twierdzić, że na wyspie trzeba pojawić się o wschodzie słońca, o czym marzyłam od czasu obejrzenia kilku fotografii wykonanych w tym miejscu. Cel ten udało mi się zrealizować.
Na wyspie nie zjawiłam się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki (a czasami by się tak chciało), więc zacznę od początku, od tego, jak na nią trafić. Po pierwsze, przybyć do Labuan Bajo – miasta na zachodnim krańcu wyspy Flores. Najlepiej tam dolecieć. Na miejscu wybrać jedno z biur podróży, które oferują dwu-, trzy- i kilkudniowe rejsy po Komodo – ile zamarzysz albo na ile będzie cię stać.
Biura sprzedające rejsy są dosłownie wszędzie: w prawie każdym hotelu i na uliczce blisko portu. Po wybraniu oferty jest już prosto. Wypływa się wybranym statkiem na turkusowe wody i, łapiąc wiatr we włosy, leniwie przemieszcza od wyspy do wyspy, od plaży do plaży, aż w końcu dopływa do zatoki przy wyspie Padar.
Przed porannym przybyciem na wyspę spędziłam mało wygodną noc na pokładzie statku. W kajutach nie dało się zmrużyć oka – było zbyt gorąco i duszno. Jednak myśl, że po tej nocy czeka na mnie największa atrakcja Komodo, pozwoliła zapomnieć o niewyspaniu i buczącym generatorze.
Jeszcze przed świtem przypłynęłam łódką do pomostu. Stamtąd całkiem wygodną trasą, miejscami po kamiennych stopniach, dotarłam po około półgodzinnej wspinaczce na punkt widokowy.
Rozłożyłam statyw i zaczęłam szukać miejsca, z którego nie łapałam w obiektyw kolejnych turystów przybywających na wschód słońca. A jest ich z roku na rok coraz więcej. Co się dziwić? Widoki zapierają dech w piersiach i każdy chce je zobaczyć na własne oczy.
Miałam już upatrzoną miejscówkę, z której rozciągała się charakterystyczna panorama wyspy. Na razie przeniosłam się jednak tam, skąd można było obserwować wschód słońca. Zahipnotyzowana wpatrywałam się w żółtą tarczę wyłaniającą się zza horyzontu.
Magnetyczny widok, ale wróciłam na upatrzone wcześniej miejsce, aby ująć w kadrze strome wulkaniczne wzgórza muskane pierwszymi promieniami słońca. O tej porze roku, czyli na początku września, są one pokryte wysuszonymi krzewami i trawiastą roślinnością. Na początku słońce malowało świat na różowo. Potem promienie podkreśliły barwę rudych wzniesień kontrastujących z turkusowymi wodami zatok. Wyspa ma ich cztery, z plażami w kolorze białym, szarym i różowym.
Było cudownie do momentu pojawienia się w kadrze pary wykonującej setki selfie. No nic, z nią zdjęcie też wyszło ciekawe. Chciałoby się zostać na wyspie trochę dłużej, ale słońce zaczynało niemiłosiernie palić, a w programie czekały kolejne plaże.
Schodząc, mijałam pnące się w górę tłumy ludzi. Do zatoki podpływały kolejne łódki. Ruch jak na Marszałkowskiej, ale mimo tego zdecydowanie warto powitać dzień na pocztówkowej wyspie Padar.
INFORMACJE O PARKU
Park Narodowy Komodo tworzą trzy największe wyspy: Komodo, Rinca i Padar oraz liczne mniejsze wysepki. Powierzchnia parku, obejmująca ląd i wody morskie, wynosi około 1800 km².
Park słynie z zamieszkujących go endemicznych waranów – smoków z Komodo, największych współcześnie żyjących jaszczurek. Mogą osiągać około 3 metrów długości i ważyć ponad 90 kg. Najliczniejsze populacje żyją na wyspach Komodo i Rinca. Na Padar warany wyginęły w latach 70. XX wieku, ale później ponownie się tam pojawiły.
Wody parku wyróżniają się bogactwem życia morskiego, szczególnie w rejonach raf koralowych. Park Narodowy Komodo został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1991 roku, a w 2011 roku znalazł się wśród Nowych Siedmiu Cudów Natury.
INFORMACJE PRAKTYCZNE
Na wyspę zabierzcie:
- wygodne buty z zakrytymi palcami – podejście miejscami prowadzi po kamieniach
- nakrycie głowy – po wschodzie słońca jest naprawdę bardzo gorąco
- krem z filtrem też się przyda
- coś do picia
- aparat fotograficzny, telefon – coś czym zrobicie zdjęcia 🙂
Może Ci się spodobać
PARK NARODOWY BROMO-TENGGER-SEMERU
RINCA – SMOKI Z KOMODO
14 komentarzy
podróżezkordulą.blogspot.com
Cudowne kadry ze wschodu. Widoki powalające. Ja osobiście wolę wschody od zachodów. Kolory zmieniaja się jak w kalejdoskopie. Byłam na Komodo, na Rinca. Nie byłam na Padar, tym z wiekszą ciekawością obejrzałam. Rejs odebrałam tak jak Ty, mega gorąco i wilgotno , mega niewygodnie. Spalismy na pokładzie, bo pod pokładem było piekło. A rano wygladaliśmy jak spod prysznica, wilgoć niewyobrażalna. Natomiast jedzenie podczas tych trzech dni było genialne. Kucharz w takiej klitce podawał nam takie ryby, ze lepszych już nigdy nie jedliśmy. Ale niewygody w tym rejsie mało ważne. Widoki niezapomniane do końca życia. Wspomnienia bezcenne. Ach jaki ten świat piękny :)))). Oglądałam Twoje galerie z Indonezji na OB, chętnie je jeszcze raz obejrzę u Ciebie na blogu. Pięknie, pieknie:)))
Pozdrawiam Urszula
Renata Łacina
Dziękuję, miło, że się podoba, ale wyspa jest tak cudna, po prostu pocztówkowa, że na każdym robi wrażenie. Ja mam problem ze wstaniem na wschód słońca, ale gdy jedzie się tysiące kilometrów, to grzechem by było tego nie zrobić. Zresztą, tak jak napisałam, na statku kiepsko się śpi, więc chętnie się z niego ewakuowałam 😉
Tak jak Ty miałam w czasie rejsu przepyszne jedzenie, no ale tam owoce morza są na wyciągnięcie ręki i trudno je zepsuć podczas przygotowywania.
Zgadzam się, że niewygody nie są istotne, wiedząc co dostaje się w zamian: przepiękne, niespotykane widoki, cudne plaże i jedzenie palce lizać 😉
Racja, świat jest przepiękny, nawet ten w zasięgu ręki 🙂
Serdecznie pozdrawiam,
Renata.
https://odpodrozydopodrozy.pl/
Renata, bajeczne zdjęcia i bardzo ciekawy opis. Nie znam Indonezji, widzę, że jest przepiekna. Kolory powalają, cudo, pozdrawiam
Renata Łacina
Indonezja jest bajeczna, bardzo różnorodna, każdy znajdzie coś dla siebie na kilkuset wyspa, z których się składa.
Mili, serdeczni ludzie, pyszne jedzenie, unikalna przyroda – to wszystko zachęca do odwiedzenia tej części świata i do powrotu – chętnie znów bym się tam udała. Polecam!
Bardzo dziękuję za mega miłą ocenę wpisu!
Serdecznie pozdrawiam,
Renata.
paweller
Twoje zdjęcia można oglądać bez końca, są tak realne, że ma się wrażenie, jakby się tam było i samemu podziwiało te widoki …., ale tak naprawdę zobaczyć taką pocztówkową wyspę na żywo to musi zapierać dech …, rewelacyjna galeria, pozdrawiam:)
Renata Łacina
Miło, że zajrzałeś i dziękuję za dobre słowo 🙂 Tak, widoki na wyspie zapierały dech w piersiach, gdyż po pierwsze ma ona unikalny kształt, po drugie trafiły mi się dobre warunki pogodowe. Przepiękne miejsce na naszej planecie.
Pozdrawiam 🙂
swiatkoniczyny.eu
Dla takich widoków warto przetrwać wszelkie niedogodności. Cudowne miejsce! Świetnie przez Ciebie pokazane.
Fajnie, że zdecydowałaś się na zbiór podróżniczych wspomnień w postaci blogu. Będę zaglądać.
Pozdrawiam,
Koniczyna
Renata Łacina
Zgadza się, dla niektórych widoków, możliwości podziwiania ich na żywo można wiele znieść.
Miło, że się podoba i że zajrzałaś. Będziesz u mnie zawsze mile widziana.
Z wiadomych nam powodów (likwidacja ob )powstał ten blog, a teraz myślę, że wyszło mi to na dobre. Zawsze to lepiej być u siebie 😉
Pozdrawiam 🙂
Małgosia z Akacjowego Bloga
Renato masz wyczucie jeśli chodzi o wybór pory dnia. Zdjęcia ze snującym się ciepłym światłem wyglądają pięknie. Pozdrawiam
Renata Łacina
To nie tyle wyczucie, co planowanie pory dnia 🙂 Trzeba wybrać najkorzystniejszy czas na zdjęcia dla danego miejsca (co na zorganizowanym wyjeździe nie zawsze jest możliwe), obejrzeć je na mapach Google, portalach fotograficznych. A potem trzeba liczyć na wymarzoną aurę. Na Padar była ona dla mnie sprzyjająca.
Dziękuję, że zajrzałaś!
Pozdrawiam 🙂
Szlak Za Szlakiem
Piękne zdjęcia, świetnie wykadrowane i wychwycone. Wyobrażam sobie, jak tam musi być cudownie w rzeczywistości. Widoki aż zapierają dech w piersiach. Warto dla nich się poświęcić.
Renata Łacina
Bardzo dziękuję, miło, że się podobało. O tak, wyspa jest zdecydowanie warta „poświęceń” – ale co to za poświęcenia dla takich widoków o wschodzie słońca. Z przyjemnością jeszcze raz bym się tak poświęciła, aby znów się tam znaleźć.
Pozdrawiam 😀
Nieprzyziemni.pl
O Indonezji marzymy od dłuższego czasu! . Widząc Twoje zdjęcia, aż chce się już ruszyć w podróż! Widziałaś warana na żywo? 🙂
Renata Łacina
Indonezja jest cudowna, więc kierunek zdecydowanie wart odwiedzenia. Oby Wasze marzenia się spełniły!
Widziałam warany na żywo i spotkanie z nimi opisałam. Zapraszam do tego wpisu 😀